Zo, na een lange tijd afwezig te zijn geweest kan ik nu eindelijk zeggen: I’m back! En ik heb echt ontzettend veel meegemaakt. Laten we beginnen bij het begin.
Een paar weken terug besloten Evelien en ik om ons op te geven voor het Teddybear Hospital en na een bevestigende mail mochten we meedoen! Na een introductie avond te hebben gehad over communicatie met kinderen door….seriously….een cliniclown, gingen Evelien en ik, in witte jas, gewapend met een geleende stethoscoop en bloeddrukmeter richting UMCG waar 700 kleuters en hun ‘zieke’ knuffels zouden verschijnen voor een consult bij de teddyberendokters. Hartstikke leuk.
Ik was één van de ‘dokters’ die de kindjes moesten begeleiden, dus voor het eerste rondje had ik de twee schattigste meisjes die ik kon vinden uitgekozen en met een speculaasje en glaasje limonade in de hand moesten we eerst een kwartiertje wachten in de geimproviseerde wachtkamer. Binnen de kortste keren had ik van 5 andere kindjes tekeningen gekregen en er was zelfs een kleutertje die mij na ging tekenen.
Het meest gelachen heb ik die dag om Eveline van der Stadt (niet te verwarren met Evelien Prins natuurlijk, met wie ik in eerste instantie had besloten hieraan mee te doen). Eveline zat op de grond tussen alle kleuters en had zelfs de grootste lol om een ballon die een geluid produceerde dat nog het meest leek op een scheet nadat iemand iets ‘over de datum’ heeft gegeten. Het grootste kind kon je dus weer zo herkennen.
Verder is de zomer aangebroken in Groningen. Heerlijk weer was het, dus de afgedankte bank die Esdert even in de hal had geparkeerd was niet meer veilig en zo werd er een waar ‘loungebalkon’ geproduceert. Heerlijk. Vooral om op die manier te blokken voor het tentamen van 1.4 wat weer akelig dichtbij kwam.
Maar goed ook het tentamen is weer achter de rug (gehaald hoop ik) en een dag later begon mijn zorgstage in het Gemini ziekenhuis te Den Helder. In het begin was het nog een beetje onwennig, ik in een verpleegstersuniform. Maar de mensen waren hartstikke aardig en iedere dag was het zo 4 uur s’middags, tijd om naar huis te gaan.
Ik heb echt ontzettend veel geleerd op de afdeling orthopaedie/chirurgie en dan vooral op het gebied van communicatie met de patiënten. Ook weet ik nu een beetje hoe het er aan toe gaat op een afdeling. Na de eerste wasbeurt bij een patiënt was dat ook niet meer raar en nadat ik 2 patiënten op de po had geholpen, was ik ‘Queen of the po’. Ik heb ook nog een drain verwijdert. Wat ik heel indrukwekkend vond was dat er wel heel zieke mensen ook op de afdeling lagen. Zo was er een patiënte waarvan ik dacht dat zij heel oud was en ze naar een verpleegtehuis zou gaan. Toen ik haar een keer aan het wassen was vertelde ze mij dat ze 3 weken eerder nog een sportwedstrijd had gewonnen. Zo snel kan dat dus gaan, ze kon nu niet eens meer haar armen optillen omdat ze daar te zwak voor was.
Het was een stage om nooit meer te vergeten en ik zal zeker een aantal dingen meenemen voor als ik later arts ben (Wijze lessen van patiënten en verpleging: ‘Vergeet nooit als arts om ook de afdeling te trakteren als je jarig bent!’ en ‘Stel je altijd netjes voor als arts!’). Jaja, ik zal het onthouden.
Ik heb de stageweken als heerlijk ervaren. Ik wil het nog net geen vakantie noemen maar het was echt genieten. Het werk vond ik leuk om te doen en ik was in Den Helder op de verjaardag van m’n moeder. En, natuurlijk, ik kon elke middag en avond naar Gideon toe.
Nu ben ik weer in Groningen en het studeren is weer begonnen. Dagenlang ben ik bezig met verslagen over stages, professioneel gedrag, psychologie en andere verplichtingen. Toch heb ik dat stiekem ook wel weer gemist.
xXx Ryanne.
