Nee, ik ga het nu eens niet over mijn studie hebben. Nee, vandaag was ik op het bevrijdingsfestival te Groningen.
Toen ik vanmorgen rond een uur of 10 wakker werd na een nachtje doorgetrokken te hebben voor een diarree-opdracht (sorry, toch even iets over de studie), wankelde ik naar de keuken en drukte ik meteen even m’n computer aan. Na de laatste mail te hebben gelezen werd het tijd om er een nuttige dag van te maken, dus ik zou een was draaien, afwassen, sporten, douchen en misschien zelfs nog stofzuigen. Echter, ergens tussen het afwas-gedeelte en het gedeelte waar ik zou gaan sporten is er iets mis gegaan. Carola kwam op msn…met de verleidelijke vraag of ik (ondanks het walgelijke weer, echt Piet bestel eens wat moois voor morgen) mee wilde naar het Bevrijdingsfestival. An offer you can’t refuse..
In mijn haast om richting Stadspark te komen kon ik Janneke ook meekrijgen en, natuurlijk weer veel te laat, vertrokken we zo snel mogelijk om Milow te zien. We gingen voor de muziek…..maar wat we daar allemaal gezien hebben daar is zelfs Char jaloers op. Genietend van een drankje werden wij omgeven door punkers met hanekammen van een meter en in alle kleuren van de regenboog. Ook waren er Gothics, studenten, opa’s en oma’s, kindertjes van 12 met 50 bekertjes (50 bekertjes inleveren = in gratis muntje), maar het meest vreemde persoon stond op het podium.
Na Milow was het namelijk tijd voor Liam Finn. Een singer/songwriter die zowel gitaar speelt/drumt/zingt en dan blijkbaar ook z’n liedjes zelf schrijft. Nu was dat wel grappig, maar onze Liam had een assistente mee. Deze mevrouw stond daar in een zwart gewaad op een ritme te trommelen die alleen zij kon volgen. Maar goed, dat kan, alleen ze gilde…. En niet zomaar, maar als een dier dat geslacht werd. Net wanneer je dan onder het genot van een drankje aan het praten was, werd het gesprek onderbroken door het gekrijs. Gelukkig waren er ook mensen die het wel mooi vonden.
Al met al was het een geweldige dag. Mooi ook was dat er zoveel verschillende mensen bij elkaar waren om samen de vrijheid te vieren en laten we blij zijn dat de assistente van Liam gilde als een vorm van ‘kunst’ en niet om een andere reden. En erger je niet als je in je oog geprikt wordt door een meterlange punt van een hanekam, maar lach er om en wees blij dat het kan.
